Batteraaf.com

Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

Nee, dit is niet zomaar een stuk tekst. Het is artikel 1 van onze grondrechten zoals omschreven in onze grondwet. Van alle zaken die omschreven staan in onze grondwet die we belangrijk vinden in onze maatschappij is ervoor gekozen met deze tekst te beginnen. Dat is niet zomaar. Gelijkheid is een groot goed, een goed waar in het verleden hard voor gevochten is. Het is jammer om te zien dat deze bepaling steeds vaker met voeten getreden wordt.

Met groeiend onbegrip kijk ik tegen de dames en heren politici aan. Ik begrijp langzaamaan niet meer waarom we hen kiezen. In mijn beleveing vormen zij de volksvertegenwoordiging. Zij horen dus het volk te vertegenwoordigen.

Wanneer mag je je volksvertegenwoordiger noemen?  Allereerst moet je de denkbeelden en visie van een grote groep mensen kunnen weergeven. Dat loopt wel los, want anders werden de dames en heren politici niet gekozen. Maar wat verkondigen zij vervolgens?  Je kunt politici indelen in twee groepen: Mensen die een staatsbeeld nastreven met evenwichtige standpunten en met aandacht voor alles wat er in het land plaatsvindt. En dan heb je mensen die over een specifiek onderwerp een sterke mening hebben en de overige onderwerpen die in ons land spelen links laten liggen. Deze laatste groep hoort niet in de politiek thuis. Niet in de Kamer en niet op beslissende plekken in de lagere overheden. Alle staatsrechtelijke, maatschappelijke en economische vraagstukken zijn met elkaar verbonden. Je kunt geen beslissing nemen in een bepaald onderwerp, zonder dat dit gevolgen met zich meebrengt op andere gebieden. Een partij die zich primair richt op een enkel onderwerp  hoort om die reden niet thuis in de volksvertegenwoordiging. Zij zullen per defenitie een kortzichtige en daarmee slechte afweging maken.  

De volksvertegenwoordiging neemt namens de inwoners van ons land beslissingen over brede maatschappelijke onderwerpen. Er zijn heel veel verschillende belangenorganisaties die hen daarbij trachten te beinvloeden. Daar is niets mis mee. Het gaat mis als politici hun verantwoordelijkheid niet nemen en de beslissingen aan anderen gaan overlaten.  Een voorbeeld daarvan waren de lange maanden die dit kabinet besteedde om  te “luisteren naar de burgers”. Als burgers het land konden besturen, dan waren zij wel zelf politicus geworden. In de plaats daarvan hebben zij een persoon aangewezen om hun mening te vertegenwoordigen. Wat voor persoon zou dat toch zijn?  Een ander voorbeeld nu is de invloed van de FNV op het pakket crisismaatregelen. Mw Jongerius vertegenwoordigd een belangenorganisatie en is om die reden per defenitie bevooroordeelt in maatschappelijke discussies. Het is dan ook onbegrijpelijk dat zij de mogelijkheid geboden krijgt invloed uit te oefenen op het maatschappeijk debat nadat politici hun “beslissing” genomen hebben. Hier geven de politici de macht van velen (het volk) uit handen en geven het aan bevooroordeelde mensen. Stop hiermee! Dames en heren politici: Neem de verantwoordelijkheid die U gekregen heeft en ga er verstandig mee om! 

Als er een onderwerp is wat “HOT”is vandaag de dag , dan is het wel de discussie over bonussen. Het lijkt wel alsof iedere manager of directeur van een verliesleidend bedrijf zijn bonus moet inleveren. Is dat terecht? Ja. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar door het bot genomen zal het reeel zijn dit te verlangen van bestuurders. Nee, ik zeg het verkeerd. Het is reeel dit te verlangen van iedere medewerker in een organisatie. Een bonus hoor je te ontvangen als beloning voor buitengewone prestaties. Zeg maar als je boven je normale prestatieniveau bent uitgestegen. Als je bovenop je salaris in aanmerking komt voor een bonus is dat normaliter een overeengekomen arbeidsvoorwaarde. Een arbeidsvoorwaarde waar je recht op hebt, maar niet in alle gevallen. We kennen namelijk niet alleen rechten, maar ook plichten. Net zoals men recht heeft om mee te profiteren in goede tijden, zo heeft men ook de plicht de organisatie te steunen in moeilijke tijden. Ik ben er dan ook voorstander van dat in het geval dat een onderneming verlies maakt, niemand een bonus uitgekeerd krijgt. Niet de junior verkoper, niet de directie. Dit is solidair en valt ook uit te leggen aan collega’s en referentiegroepen.  

 In sommige gevallen kan het billijk zijn een bonus uit te keren bij verlies. Hoewel het een heikel voorbeeld is, kan het billijk zijn een crisismanager een bonus uit te keren als zijn handelen het verlies drastisch heeft beperkt. Dit is met name een heikel onderwerp, omdat “drastische beperking van het verlies” waarschijnlijk bewerkstelligd zal worden door sanering van mensen of activiteiten. Misschien kom ik hier in een later Blog op terug.

Zojuist werd gesproken over het onthouden van bonussen bij verlies. Hoe zit het dan bij de overheid, die zijn toch niet winstgedreven? Nou eigenlijk wel. Overheden zijn mijns inziens verantwoordelijk voor de uitvoering van die taken, die niet door het bedrijfsleven uitgevoerd kunnen worden. Het zou de opdracht van de overhed moeten zijn om deze taken uit te voeren met een bepaalde minimale kwaliteit en wel voor zo weinig mogelijk geld. De winst voor de overheid zit hem daarin dat zij zo weinig mogelijk geld uitgeven, zodat de inwoners van dit land meer overhouden. Een ambtenaar die de overheidsuitgaven flink kan terugdringen, mag daar van mij uit best voor beloond worden. Lopen de overheidsuitgaven daarentegen op, dan horen ook ambenaren solidiar te zijn en af te zien van extraatjes zoals bonussen.

 Iemands mening wordt altijd gevormd door zijn/haar opvoeding, de gebeurtenissen die iemand meemaakt en de mensen om hem/haar heen. Alles wat je in je leven doet beïnvloedt je doen en laten en dus ook je denkbeelden. Ik ben nu 32. Ik kan met zekerheid stellen dat ik nu anders in het leven sta dan 10 jaar geleden. Toen ik net van school kwam dacht ik alles te weten. Inmiddels ben ik wijzer geworden: Naarmate je ouder wordt, besef je dat steeds meer dat je bijna niets weet. De afgelopen 10 jaar hebben mij gevormd. Ik zie nu in dat alles met elkaar verbonden is. Een beslissing die je neemt heeft altijd gevolgen. Kortzichtigheid is om die reden dan ook zo’n probleem: Als je een kortzichtig standpunt inneemt of een kortzichtige beslissing neemt,  besef je dan eigenlijk wel wat de gevolgen daarvan zijn?   

Ik ben ondernemer. Niet dat dat zo belangrijk is, maar het brengt met zich mee dat regelmatig beslissingen moet nemen. Vaak makkelijke beslissingen en soms ingrijpende beslissingen. Vooruit kijken en inschatten wat de gevolgen zijn is daarbij erg belangrijk. Een tweede gevolg van mijn vak is dat ik me ervan bewust ben dat het in onze economie draait om geld. In de basis is economie heel eenvoudig: Je maakt winst als je meer geld binnenkrijgt dan je uitgeeft. Doe je dat niet, dan maak je schulden. Schulden moeten vroeg of laat getaald worden. Tot die tijd kosten ze geld in de vorm van rente. Deze waarheid geldt voor particulieren, deze geldt voor bedrijven en instanties en deze geldt voor de overheid.  

En dan is er nog zoiets als maatschappelijke verdraagzaamheid. Veel standpunten die ingenomen worden zijn erop gericht een persoon of groep mensen te bevoordelen. Soms schiet dat door en krijg je positieve discriminatie. Hoe het ook zij, er ligt altijd een risico op de loer. Het risico dat andere mensen benadeeld worden. Dit kan de verdraagzaamheid en leefbaarheid in onze maatschappij schade berokkenen. Een organisatie is een groep mensen die eenzelfde doel nastreven. Dat kan commercieel zijn of ideëel. Dat ligt aan de doelstellingen van de betreffende organisatie. Dit zelfde geldt ook voor onze maatschappij: Wij als inwoners van dit land moeten allemaal eenzelfde doel nastreven, namelijk het harmonieus samenleven. Alleen dan blijft dit land leefbaar. De voortekenen zijn niet gunstig.  

Geen beslissing nemen voordat je de gevolgen overziet, iedere euro die uitgegeven wordt moet door iemand verdiend worden, de samenleving is een plek waar mensen samen leven. Drie zaken die jullie lezers waarschijnlijk nog vaak voorbij horen komen.